پیرشمس الدین سبزواری

ملیت :  ایرانی   -  قرن : 6

پير شمس الدين سبزواري درحدود 570 هجري قمري درسبزوار متولد شد .پدرش از مبلغين اسماعيلي و گماشته امام قاسم شاه اسماعيل بود .بنابراين پير شمس از كودكي تحت تعليمات فلسفي و مذهبي اسماعيليه قرار گرفت و در سفرهاي پدر به بدخشان وتبت همراه وي بود . وي پس از وفات پدر ،از سوي امام اسماعيلي بعنوان «حجت» منصوب شدو براي تبليغ به سند وهند اعزام گرديد. آنجا فعاليت هاي تبليغي بسيار وسيعي رادر ايالات وسيع هند و تبت و مناطق ديگر به راه انداخت و بسياري از مردم را به مذهب اسماعيلي در آورد. اصلي ترين عامل موفقيت پير شمس الدين گرايش هاي صوفيانه و اشعار هندي وي بود كه مردم را به خود جذب مي كرد. او در سال 757 هجري قمري درگذشت و فرزندانش راه وي را ادامه دادند.گروه : علوم انسانيرشته : الهيات و معارف اسلاميوالدين و انساب : صلاح الدين پير شمس الدين سبزواري گماشته امام قاسم شاه (امام اسماعيلي در هند)بود .اوضاع اجتماعي و شرايط زندگي : صلاح الدين پير شمس الدين سبزواري گماشته امام قاسم شاه بود و با سلسله مغولان تاج مبارزه مي كرد. يكبار هم پير معين الدين حسن سبزواري اجميري در سبزوار و در سال560 هجري قمري ديداري باوي كرده بود. تحصيلات رسمي و حرفه اي : پير شمس الدين سبزواري از كودكي تعليمات مذهبي و فلسفي مذهب شيعه اسماعيلي را از پدر خود آموخت و به سرعت در اين علوم به مهارت بسياري دست يافت. خاطرات و وقايع تحصيل : پير شمس الدين سبزواري در 19 سالگي به همراه پدر به بدخشان رفت .ومدتي را در تبت بود و دوباره به سبزوار بازگشت . همسر و فرزندان : مهمترين باز مانده وي پسر و جانشين پير شمس الدين سبزواري ،«نصير الدين » ( 764-625)بود كه در پنجاب و اوچ به تبليغ پرداخت .از نصير الدين هفت پسر بنام هاي پير صدرالدين ،سيد ركن الدين،سيد بدرالدين ،سيد شمس الدين دوم ،سيد نورالدين ،سيد غياث الدين . سيد نصير الدين قلندر شاه باقي ماندند وتعليمات وي را ادامه دادند. زمان و علت فوت : پير شمس الدين سبزواري در 757در گذشت و در مولتان به خاك سپرده شد.برخي مورخين مدت عمر وي را 115 سال نوشته اند. يكي از نوادگان پير شمس ،كه نامي از وي در منابع نيامده است ، مقبره اي را براي او بنا نمود . مشاغل و سمتهاي مورد تصدي : پير شمس الدين سبزواري پس از وفات پدرش از سوي امام قاسم شاه بعنوان حجت منصوب شد. و براي تبليغ از ديلم به سندو هند اعزا م گرديد.وي مدتي به سفرهاي تبليغي درباره مذهب اسماعيلي در بدخشان و تبت پرداخت و درغزنه از سوي شاهزاده آنجا به بدخشان به سفارت رفت .وي درسال 715 به كشمير رفت و قبايل چاك و چانگاد را اسماعيلي مذهب نمود ، در سال 725 به مولتان سفر كردو بسياري از پيروان فرقه مومن شاهي را به مذ هب اسماعيلي گرايش داد . پس از آن به تبت. گيلگيت و حدود هيماليا رفت وبه غزنه بازگشت ،در سال 727 به اوچ شريف (مقصد سفارت خود ) رسيد. lمراکزي که فرد از بانيان آن به شمار مي آيد : پير شمس الدين سبزواري در سفرهاي دورو دراز خود در هند در هر جا بويژه در پنجاب و كشمير مريداني يافت و براي آنان خانقاهي براي عبادت بنام »خانه «تاسيس نمود. شاگردان : دو تن از مريدان پير شمس الدين سبزواري كه در سفر وي از اوچ به راجستان همراه وي بودند ،ويمراس (vimras)و سوربهان(surrbhan) نام داشتند . زني عارفه بنام جي جي دوي(gigi devi) نيزاز مريدان وي بود. آثار : گينان ويژگي اثر : شامل تعاليم مهمي از تصوف و مذهب اسماعيلي و نماد گرايي است . وي توصيف زيبايي از طبيعت را همراه با فلسفه ديني در آثار خود در آميخته است . و خدمات بسياري رانيز به رشد زبان اردو نموده است.2 منظومه اشعار هندي تحت عنوان گبريس ويژگي اثر : اشعاري است درباره مذهب اسماعيلي كه پير شمس الدين آن را در گجرات سرود و باخواندن آن با آواز خوش در معبد هندوان بسياري از آنان را اسماعيلي مذهب كرد.اين منظومه به سبك شعر گجراتي سروده شده و بيانگر فرهنگ مردم گجرات در آن زمان نيز مي باشد.